Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014

Silent Night.... Έκθεση φωτογραφίας με δράση της Ευγενίας Παπαγεωργίου

Αγαπητοί αναγνώστες, 
Σας ενημερώνω για την επικείμενη εκδήλωση της φίλης Ευγενίας Παπαγεωργίου, η οποία θα λάβει χώρα στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο "Εμπρός". Ελπίζω να είστε κι εσείς εκεί, όπως θα είμαι εγώ, όχι μόνο για να στηρίξουμε το Θέατρο αυτό αλλά ειδικότερα και την συγκεκριμένη εκδήλωση αυτής της νέας και πολλά υποσχόμενης καλλιτέχνιδος που χωρίς ίχνος έπαρσης, προσπαθεί να βρει την καλλιτεχνική της έκφραση σε ένα μη συμβατό με το σύστημα πλαίσιο, επιλέγοντας έναν τέτοιο χώρο αλλά και καλώντας μας να αλληλεπιδράσουμε με το έργο της και να της δώσουμε την απαραίτητη για την συνέχιση της προσπάθειάς της ανατροφοδότηση. 


Ακολουθεί το σχετικό Δελτίο Τύπου:

Silent Night....

Δύο οικογένειες...

Ένα έγκλημα....

Μια εκδίκηση....

Η αλήθεια θα είναι ανανάμεσά σας....

ΕΛΆΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΤΕ....

Το καλοκαίρι του 1933 η οικογένεια Σάιλεν υποδέχεται στην έπαυλη της την οικογένεια Νάιτ.

Οι δύο οικογένειες γνωρίζονταν περίπου τα τελευταία εφτά χρόνια.

Εκείνο το βράδυ πριν το μοιραίο έγκλημα, η Τρίσια Αλεξαντρίν Νάιτ βρισκόταν στην κουζίνα, έφτιαχνε το αγαπημένο της τσάι. Ο Ντέιβιντ Σμίθ Σάιλενς άνοιγε την πόρτα της έπαυλης, ενώ η γυναίκα του Λόρνα Σάιλενς νανούριζε το μόλις δέκα μηνών κοριτσάκι τους στο παιδικό δωμάτιο, καθώς στο σαλόνι καθόταν και κοίταγε ανυπόμονα το ρολόι του ο Τσάσπερ Νάιτ.

Είχαν μείνει μόνο 15' μέχρι το τέλος.....

.....

Ποιος επέζησε; Ποιος έσωσε ποιόν; Ποιος πήρε εκδίκηση...

22-11-14 το μυστήριο θα λυθεί τότε.....Στο ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός, Ρήγα Παλαμήδη 2 Ψυρρή

Σας περιμένουμε....

*έκθεση φωτογραφίας με δράση της Ευγενίας Παπαγεωργίου....*

Συμμετέχουν:

~Στέλλα Καλογήρου

~Ελευθερία Λιθαδιώτη

~Άγγελος Σπάροου

~Γιώργος Τορρώσης

~Ιωάννης Πασχαλίδης

~Αγγελική Κυρίτση

~~~ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ~~~
Προωθητικό video: Silence Night

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2014

Κινητήρας Σ - Μάθημα συγγραφής στον Κινητήρα με τον Χρήστο Πολυμενάκο


Π. Φάληρο, Παρασκευή 19 Σεπτέμβρη 2014,
Λίγο πριν από τις 5.00 το πρωί ενθυμούμενος το πρώτο για αυτή την σαιζόν μάθημα Κινητήρας Σ του Χρήστου Πολυμενάκου, που έγινε πριν από μια εβδομάδα ακριβώς στο Κινητήρας Studio. Περισσότερα εδώ: http://kinitiras.com/v2/gr/gre/homepage.html
κι εδώ: https://www.facebook.com/kinitirastudio

UPDATE, Ιανουάριος 2015

Κινητήρας Σ - Για μια καινούρια αρχή!
Συγγραφή, για κάθε λάτρη των λέξεων και όχι μόνο, με τον Χρήστο Πολυμενάκο και καλεσμένους τον Αντώνη Γαλέο (GR), την Μαρία Α. Ιωάννου (CY), την Camilla Nelson (UK) κ.ά.
Η συγγραφή είναι παντού στη ζωή και το έργο μας. Κινητήρας Σ σημαίνει βρίσκω το δικό μου τρόπο να εκφράζομαι μέσα από τις λέξεις και χτίζω την προσωπική μου μέθοδο, ενώ γνωρίζω τις πιο σύγχρονες τεχνικές συγγραφής στο διεθνή χώρο.
Η αρχή, η ιστορία, η φόρμα και η δομή της, το ύφος και η δραματουργία, οι χαρακτήρες και οι ρόλοι τους, καθώς επίσης η φύση και το σώμα ως πηγές έμπνευσης και συγγραφικά εργαλεία είναι τα αντικείμενα που θα εξερευνήσουμε φέτος. Στο πρώτο μέρος εμπλουτίζουμε την εργαλειοθήκη μας και στο δεύτερο βουτάμε στη δημιουργία και την υποστήριξη των έργων.
Δημιουργική και θεατρική γραφή, ποίηση, κλασσική και σύγχρονη μορφή, παραδοσιακά και σύγχρονα μέσα γίνονται μέρος του παιχνιδιού με τις λέξεις υπό το πρίσμα του performance writing και ειδικότερα της μεθοδολογίας body/word (σώμα/λέξη). Μετά από χρόνια επιτυχημένης εφαρμογής του body/word στη δημιουργία έργων και τη διδασκαλία συγγραφής στην Αγγλία, τη Σλοβενία, την Κύπρο, τη Φινλανδία και σύντομα εργαστήρια στον Κινητήρα, φέτος χάρη στο Κινητήρας Σ θα είναι στη διάθεση μας για ένα χρόνο!
Επιπλέον, νέοι και καταξιωμένοι στα αντικείμενα τους επαγγελματίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα μοιραστούν τη δική τους γνώση, καλεσμένοι στο συγγραφικό μας πάρτι.
-Αν η αρχή είναι μισή αρχοντιά…
-Μια ιστορία / Ένα ταξίδι
-Τον χαρακτήρα μου τον φτιάξανε τα έργα μου
-Συγγραφή, φυσικά!
-Το τέλος είναι η δημιουργία
Tο τέλος της χρονιάς θα μας βρει με προσωπικά έργα, εξατομικευμένες μεθοδολογίες και ένα συλλογικό δημιούργημα με θέμα «Για μια καινούρια αρχή!».
Το μάθημα είναι ανοιχτό στον καθένα και την καθεμία που θέλει να τολμήσει μια νέα αρχή. Θέλεις να εξελίξεις και να μοιραστείς τη συγγραφική σου τρέλα και μέθοδο με ανθρώπους από τελείως διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους, ηλικίες και κοινωνικούς ρόλους, ανεξάρτητα από την προηγούμενη εμπειρία σας στη συγγραφή; Ο Κινητήρας Σ είναι ένας τρόπος να ξαναγίνει η καθημερινότητα σου ένα μαγευτικό ταξίδι.
Αν, πάλι, αυτό που αναζητάς είναι η εξέλιξη του έργου σου στο πλαίσιο ατομικών συναντήσεων, μη διστάσεις να μας το ζητήσεις!
Ο Χρήστος Πολυμενάκος είναι απόφοιτος της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης «Διομήδης Φωτιάδης» (1997) και κάτοχος MA στο Performance Writing (2010) από το ιστορικό πανεπιστήμιο Dartington College of Arts. Έχει εργαστεί ως δημιουργός, ερμηνευτής, ερευνητής, εκπαιδευτικός, καλλιτεχνικός διευθυντής και σχεδιαστής εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Έργα και σεμινάριά του έχουν παρουσιαστεί σε Εθνικά και Περιφερειακά Θέατρα, Ιδρύματα Σύγχρονης Τέχνης, Διεθνή Φεστιβάλ και ανεξάρτητες διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ερευνά τη σχέση σώματος και λέξης (body/word) και μέρος της εκπαιδευτικής μεθοδολογίας του εκδόθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Writing PAD / Intellect Books στη Μεγάλη Βρετανία τον Ιούνιο του 2014. Είναι μέλος της ομάδας του Κινητήρα από το 1995.
Ο Αντώνης Γαλέος (Ελλάδα) είναι σκηνοθέτης, μεταφραστής, δραματουργός, καθηγητής υποκριτικής, κάτοχος BA σε Ελληνική και Αγγλική Φιλολογία, MA σε Λογοτεχνική Θεωρία, MA σε σκηνοθεσία θεάτρου και υποψήφιος Διδάκτορας με ερευνητικό θέμα Ρητορική Υποκριτική.
Η Μαρία Α. Ιωάννου (Κύπρος) είναι βραβευμένη συγγραφέας και καθηγήτρια δημιουργικής γραφής και λογοτεχνίας.
Η Camilla Nelson (UK) είναι ποιήτρια, text-artist και ερευνήτρια. Είναι ιδρύτρια και καλλιτεχνική επιμελήτρια του εκδοτικού οίκου Singing Apple Press, κάτοχος PhD Performance Writing και Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ποίησης στο Cardiff Metroplitan University.

ΠΑΡΑΤΑΣΗ: από 27/2 έως και 3/4/2015, κάθε Παρασκευή 19.00-21.00 (κόστος: 50 €)
Δεν είναι υποχρεωτικό να έχει παρακολουθήσει κάποιος τις προηγούμενες συναντήσεις.

Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014

Φεστιβάλ εν Δουργουτίω

Προς ενημέρωσή σας!

Θα γίνει ένα πολύ ενδιαφέρον φεστιβάλ, στις 27-28 Σεπτέμβρη στην Αθήνα. Το φεστιβάλ αυτό θα εγκαινιάσει επισήμως το νέο καλλιτεχνικό project της εξαιρετικής θεατρικής ομάδας Όχι παίζουμε με επί κεφαλής τον σκηνοθέτη Γιώργο Σαχίνη, που εδώ και αρκετά χρόνια είναι η μοναδική, από όσο γνωρίζω, θεατρική ομάδα που ασχολείται με αυτό που η ομάδα ονομάζει τα "φαντάσματα" του αστικού πολιτισμού της πόλης μας.

Το επικοινωνώ εφόσον συμμετέχω κιόλας αρχίζοντας με ένα εργαστήριο θεατρικού παιχνιδιού στο εν λόγω φεστιβάλ για τα παιδιά του Δουργουτίου και όχι μόνο, με αφορμή τα παραμύθια των Μικρασιατών προσφύγων, που τα έφεραν μαζί τους από τον τόπο προέλευσής τους δημιουργώντας παράλληλα τις προσφυγουπόλεις τους στην Αθήνα, μεταξύ των οποίων κι εκείνη του Δουργουτίου, στον σημερινό Νέο Κόσμο.

Ελπίζω εφόσον έρθετε εσείς αλλά και τα παιδιά σας να περάσετε τέλεια! Θα ακολουθήσει το πολύμηνο καλλιτεχνικό procect με θέμα το Δουργούτι, αυτή την ελάχιστα γνωστή συνοικία της πόλης μας με τον τεράστιο όμως πολιτισμικό και ιστορικό πλούτο, το οποίο θα κλείσει το καλοκαίρι του 2015 εορταστικά με την παράσταση που θα έχει ετοιμάσει η ομάδα.

Περισσότερα εδώ: http://dourgouti.gr/

Δευτέρα 7 Ιουλίου 2014

Διεκδικήσεις της ριζοσπαστικής αριστεράς σε έναν συντηρητικό αλλά όχι “χαμένο” Δήμο των νοτίων προαστείων της Αθήνας



Σκέψεις και πρώτα θέματα, διεκδικήσεις της ριζοσπαστικής αριστεράς μετά τον αγώνα στις δημοτικές εκλογές, σε έναν συντηρητικό αλλά όχι “χαμένο” Δήμο των νοτίων προαστείων της Αθήνας.

Του Σπύρου Πετρίτη, Θεατρολόγου και εκπαιδευτικού,
Υπ. Δρ Τμήματος Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ.

Βρισκόμαστε αρκετό καιρό πλέον μετά τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις και ως συμμετέχων στο ψηφοδέλτιο που παρουσίασε η δημοτική Ριζοσπαστική Αριστερή Κίνηση του Π.Φαλήρου θα ήθελα να μοιραστώ με το αναγνωστικό κοινό του παρόντος προσωπικού ιστολογίου ορισμένες σκέψεις που αφορούν στην τοπική αυτοδιοίκηση στα νότια προάστεια της Αθήνας εν γένει, αλλά και τον πολιτισμό ως το “κερασάκι στην τούρτα”, που όμως ως συνήθως αντιμετωπίζεται με απίστευτη προχειρότητα που τα τελευταία χρόνια ένεκα της κρίσης έχει ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής. Πρώτο μέλημά μου θα είναι η προώθηση του πολιτισμού ως απάντηση και αντίδοτο στη ναζιστική πρόκληση στον Δήμο μας, όπου πέρυσι έπρεπε να έχουμε και παρ’ ολίγον θύμα, μαθητή γυμνασίου της Αμφιθέας, για να κάνει την πιο ανώδυνη πολιτικά δήλωση ο τέως και νυν Δήμαρχός μας, άσχετα αν στο δικαστήριο, η πρόσφατη απόφαση του οποίου ήταν μια αρκετά μεγάλη νίκη στον αντιφασιστικό αγώνα, αποκαλύφθηκαν τα πλείστα όσα για την διασύνδεση του δράστη αλλά κι ενός συνταξιούχου πλέον εκπαιδευτικού στο εν λόγω σχολείο, με την φασιστική και εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.
Το καίριο ερώτημα δεν είναι τι θα μπορούσε να είχε γίνει διαφορετικά ώστε να τα πάει καλύτερα στο εκλογικό αποτέλεσμα η ριζοσπαστική αριστερά είτε συνολικά στην χώρα μας είτε στον Δήμο Π.Φαλήρου συγκεκριμένα. Το ερώτημα είναι: Ξεκινώντας από το επίπεδο του οποιουδήποτε Δήμου, όπου δυστυχώς είδαμε όλοι να παίζεται εκ νέου γενικότερα το ίδιο άθλιο μικροπολιτικό παιχνίδι που μας βρίσκει αντίθετους, μπορούμε άμεσα να σταματήσουμε την εσωστρέφειά μας χωρίς όμως να χάσουμε την ιδεολογία μας, τον τρόπο σκέψης και την αναστοχαστική διάθεση, τις μεταξύ μας συζητήσεις και συνδιασκέψεις; Μπορούμε να βγούμε και να μιλήσουμε για τα προβλήματα των δημοτών χωρίς να αναμένουμε την επόμενη προεκλογική περίοδο; Μπορούμε να ενισχύσουμε τις πρωτοβουλίες πολιτών ανά γειτονιά χωρίς να θεωρηθεί ότι το κάνουμε με πατερναλιστική διάθεση, παρά αντίθετα να φανεί πως επιθυμούμε να συμμετέχουμε σε μια ζύμωση ιδεών που να προωθεί μία άλλη πολιτική κουλτούρα που θέλει τον κόσμο σκεπτόμενο και όχι πρόβατο επί σφαγή στον βωμό των μεγάλων και διεθνών ιδιωτικών συμφερόντων που υπηρετούν η απονομιμοποιημένη στην συνείδηση του προοδευτικού τουλάχιστον κόσμου συγκυβέρνηση της Ε.Ε., του ΔΝΤ και της τυπικά εθνικής μας κυβέρνησης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που δρα ως φερέφωνο των παραπάνω διεθνών οργανισμών; Αν τα κάνουμε όλα αυτά, αν τα προσπαθήσουμε, τότε σίγουρα θα ανεβάσουμε αβίαστα και το εκλογικό μας ποσοστό.
Το θέμα αυτό είναι όμως τεράστιο αλλά και πολύ δύσκολο όταν τα κυρίαρχα αστικά τηλεοπτικά δίκτυα προσπαθούν με “νύχια και με δόντια” να μην βγει κανένα “πρόβατο” από το μαντρί, όταν λασπολογείται ο ΣΥΡΙΖΑ και όλες οι προοδευτικές, αριστερές δυνάμεις, όταν ο αναρχικός χώρος παρουσιάζεται ως μια παρέα από “μπαχαλάκηδες”, περίπου όπως οι χούλιγκαν που “τα σπάνε” όταν χάνει η ομάδα τους, ή όταν στον ΣΥΡΙΖΑ συγκεκριμένα ως αξιωματική αντιπολίτευση δίνεται ελάχιστος τηλεοπτικός χρόνος με πολλές αντίθετες φωνές να ακούγονται παράλληλα, να διακόπτουν με άθλιο τρόπο, να περνούν από το ένα θέμα στο άλλο χωρίς κανένα ουσιαστικό επιχείρημα και για να συσκοτίσουν το τοπίο. Ως κάτοικος και δημότης του Π.Φαλήρου και συμμετέχοντας από την προεκλογική περίοδο που πέρασε στην Ριζοσπαστική Αριστερή Κίνηση στον Δήμο αυτό με επί κεφαλής τον Κώστα Μερκουράκη, επιπλέον έχοντας ιδιαίτερη ευαισθησία στα οικολογικά θέματα από την οπτική της ριζοσπαστικής αριστεράς, έχω πάρα πολλούς λόγους λοιπόν να επιθυμώ αυτή την “απεξάρτηση” των συνειδήσεων από αυτό το ευρύτερο σύστημα που ξεκινώντας από τα μεγάλα διεθνή οικονομικά συμφέροντα και περνώντας από την εθνική μας κυβέρνηση-μαριονέτα καταλήγει στο δήθεν μεγαλοαστικό life style των παραλιακών κέντρων που προωθείται στην ουσία ως μια άλλη πολιτική άποψη από την TV. Από αυτή την άποψη θέλω να επιστήσω την προσοχή όλων, μηδενός εξαιρουμένου, καθώς τους επόμενους μήνες θα πρέπει να δώσουμε όλοι μαζί μία μεγάλη μάχη για να παραμείνει το φυσικό αγαθό της θάλασσας του παράκτιου αττικού μετώπου προσβάσιμο από όλους μας για ελεύθερη, δημόσια χρήση. Παράλληλα όμως, υπάρχουν και άλλα πολλά θέματα που “τρέχουν” και η αλήθεια είναι πως, όπως και οι Δήμοι και το κράτος γενικότερα δεν διακόπτουν την λειτουργία τους κατά τους θερινούς μήνες, έτσι κι εμείς δεν θα πρέπει να ανακόψουμε την αγωνιστικότητά μας, παρά αντίθετα να αγωνιστούμε ίσως και περισσότερο από τον χειμώνα και να προσφέρουμε το έργο το οποίο μας έχουν εμπιστευτεί οι συνδημότες μας.
Ένα από αυτά τα θέματα λοιπόν, είναι η εδώ και πολλά χρόνια σε κάποιους Δήμους (με προεξάρχοντα ίσως αυτόν του Π.Φαλήρου), και προοδευτικά σε όλο και περισσότερους, ανάθεση σε ιδιωτικές εταιρείες –πρόσφατα εναλλακτικά και ΜΚΟ- του έργου της θερινής δημιουργικής απασχόλησης (μαθήματα-φύλαξη) νηπίων και παιδιών ηλικίας δημοτικού σχολείου της περιφέρειας του εκάστοτε Δήμου στις σχολικές μονάδες των Δήμων αυτών. Λίγο πριν λήξει το αμέσως προηγούμενο σχολικό έτος κι ενώ σκεφτόμουν τι να γράψω στο κείμενο αυτό, είδα σε περίοπτο σημείο στη συμβολή των Λεωφόρων Αμφιθέας και Αγίας Βαρβάρας στο Π.Φάληρο, αναρτημένη αφίσα που πληροφορούσε με τις ελάχιστες δυνατές λεπτομέρειες τους γονείς των μικρών αυτών μαθητών για την δυνατότητα εγγραφής τους σε αυτό το θερινό πρόγραμμα. Τι συμβαίνει όμως ακριβώς; Γιατί αποκρύπτονται από τους γονείς και γενικότερα τους δημότες οι πραγματικές συνθήκες εργασίας και ποιό είναι το ιστορικό; Αρχικά αυτό το έργο το υλοποιούσαν κανονικά πολλοί Δήμοι, που χωρίς παρέμβαση από ιδιώτες και ακολουθώντας το παράδειγμα του Υπουργείου Παιδείας που καθιέρωσε το Ολοήμερο Σχολείο, απευθύνοντάς το κυρίως σε παιδιά εργαζόμενων και καλύπτοντας έτσι κοινωνικές ανάγκες, προέβαιναν (ή και ακόμη προβαίνουν ορισμένοι που δεν προβαίνουν σε ανάθεση έργου σε εταιρείες) σε προσλήψεις εκπαιδευτικού κυρίως προσωπικού με ολιγόμηνες συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου. Όλα αυτά όμως έγιναν σύντομα παρελθόν, καθώς το καθεστώς του “ενοικιαζόμενου” εργαζόμενου καλά κρατεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια και στον τομέα των ΟΤΑ, ο οποίος ήταν ούτως ή άλλως προβληματικός και προ μνημονίων και “κρίσης”, όταν κατά τα άλλα ζούσαμε στην δήθεν ευημερούσα οικονομία της πλαστής ευμάρειας. Όταν έγινε η δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, λίγοι ήξεραν ή ανέφεραν πως με το ίδιο ακριβώς καθεστώς απασχολούνταν στους Δήμους εκπαιδευτικό προσωπικό κατά το καλοκαίρι και το θέμα είναι ελάχιστα γνωστό ακόμη και σήμερα, ανάμεσα στους συνδικαλιστές της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Πρόσφατα όμως, με τα κοινωφελή προγράμματα άρχισαν να εισέρχονται στην εκπαίδευση και να απασχολούνται κατά τον χειμώνα στα σχολεία με πεντάμηνες συμβάσεις και άθλιες αποδοχές, σχεδόν ανύπαρκτα δικαιώματα, και άλλοι εργαζόμενοι, πχ τραπεζοκόμοι, φύλακες, ψυχολόγοι, ένα γεγονός που θα είχε αποφευχθεί ίσως αν είχε γίνει αντιληπτό το κακό προηγούμενο φαινόμενο, ή τουλάχιστον θα είχαν απασχοληθεί αυτοί οι εργαζόμενοι υπό καλύτερους όρους.
            Μια ματιά λοιπόν στο καθεστώς του προγράμματος στους Δήμους κατά τους θερινούς μήνες, που ήδη εφαρμόζεται: Η απευθείας και εν κρυπτώ ανάθεση σε εταιρείες, ως επί το πλείστον, οι άθλιες συνθήκες εργασίας, εν τέλει η αδυναμία ή μάλλον άρνηση παρέμβασης και ελέγχου των υπηρεσιών του εκάστοτε Δήμου στο θέμα του προσωπικού όπου τελικά ανατίθεται η φύλαξη και η απασχόληση των νηπίων και των παιδιών των κατοίκων  που αναγκάζονται να εργαστούν και κατά τους θερινούς μήνες και αδυνατούν να καλύψουν τις οικονομικές απαιτήσεις ιδιωτικών χώρων, η γενικότερη προχειρότητα αντιμετώπισης ενός τόσο ευαίσθητου θέματος και της ανάγκης που υπάρχει στην κοινωνία, καθιστούν αναγκαία την δραστηριοποίηση και αλληλοενημέτωση ενός δικτύου δημοτικών παρατάξεων και κινήσεων πολιτών προκειμένου εμείς οι ίδιοι, ο λαός, να ασκήσουμε τον απαραίτητο έλεγχο, να προστατέψουμε τα δικαιώματα των εργαζομένων αλλά και των ίδιων των γονέων και φυσικά των παιδιών τους και να διαπιστώσουμε τις τυχόν υπάρχουσες αυθαιρεσίες στις αναθέσεις με γνώμωνα το δημόσιο οικονομικό και όχι μόνο συμφέρον. Διαφορετικά, λαμβάνοντας υπ’όψη την ολομέτωπη επίθεση που δέχεται ο δημόσιος τομέας, το κοινωνικό κράτος και ιδίως οι ΟΤΑ και οι δομές υγείας, πρόνοιας και της τυπικής εκπαίδευσης, σε συνδυασμό με αυτό το κακό προηγούμενο μοντέλο απευθείας ανάθεσης δημόσιου έργου σε εταιρείες με πλήρη αδιαφάνεια στην διαδικασία της ανάθεσης και εξευτελιστικούς όρους εργασίας, με τις ευλογίες του ελληνικού κράτους και της κεντρικής ή περιφερειακής/δημοτικής εξουσίας, το μέλλον όλων μας διαγράφεται ζοφερό.      


Παρασκευή 16 Μαΐου 2014

Ε´ Πανελλήνιο Θεατρολογικό Συνέδριο, προς τιμήν του καθηγητή Β. Πούχνερ: "Θέατρο και Δημοκρατία", Αθήνα, 5-8 Νοεμβρίου 2014

Tο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών διοργανώνει το Ε´ Πανελλήνιο Θεατρολογικό Συνέδριο, με τίτλο Θέατρο και Δημοκρατία, με αφορμή τη συμπλήρωση 40 ετών από την αποκατάσταση της δημοκρατίας (1974).
Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 5-8 Νοεμβρίου 2014, προς τιμήν του καθηγητή Βάλτερ Πούχνερ, που είναι ιδρυτικό στέλεχος του Τμήματος, διετέλεσε επί πολλά χρόνια Πρόεδρός του, είναι Διευθυντής του Επιστημονικού Δελτίου Παράβασις (εκδίδεται από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών) και ο οποίος αφυπηρετεί κατά το τρέχον ακαδημαϊκό έτος.

Στόχος του Συνεδρίου είναι η μελέτη και ανάδειξη των σχέσεων του θεάτρου με όψεις της πολιτικής, η διερεύνηση των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που επηρέασαν τη σκηνική πράξη, τη δραματική γραφή και την καλλιτεχνική δημιουργία σε διάφορες ιστορικές χρονικές περιόδους και η συνδυαστική τους προσέγγιση. Απώτερος σκοπός είναι, μέσα από μια συνολική προσέγγιση, η πρόκληση ενός ανανεωμένου ενδιαφέροντος και μιας ευρύτερης συζήτησης σχετικά με τον κοινωνικό ρόλο του Θεάτρου, τη σχέση του με τη Δημοκρατία και τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις.

Οι Θεματικές Ενότητες που θα προσφέρουν πεδίο προβληματισμού, με βάση και τις επιμέρους εξειδικεύσεις τους, είναι, ενδεικτικά, οι εξής:

Θέατρο και Δημοκρατία: Κοινές ιστορικές ρίζες και αναφορές
  • Από την αρχαία πόλη στο έθνος-κράτος.
  • Πολιτικές μεταφορές και θεατρικοί μετασχηματισμοί στον 20ό αιώνα.
  • Το θέατρο ως παράγοντας αμφισβήτησης: Οι δεκαετίες πριν από και μετά τον Μάη του ’68.
  • Το θέατρο στην εποχή του παγκόσμιου ιστού.
  • Το θέατρο υπό το πρίσμα της κρίσης των συλλογικοτήτων.
Το ελληνικό ιστορικό παράδειγμα
  • Το θέατρο και η ανάδυση της εθνικής συνείδησης: Όροι, συνέχειες και ρήξεις.
  • Το ελληνικό θέατρο στην εποχή της καχεκτικής δημοκρατίας των μεταπολεμικών χρόνων.
  • Το θέατρο από τη Μεταπολίτευση ώς την κρίση του 21ού αιώνα.
Η πολιτική του θεάτρου και το θέατρο της πολιτικής
  • Κοινό, θεατές ή λαός;
  • Δημοκρατία και αμφισβήτηση: Η πολεμική του πολιτικού θεάτρου.
  • Το θέατρο ως παράγοντας ελέγχου: Η δημοκρατία πάνω στη σκηνή και κάτω από τη σκηνή.
  • Θέατρο και δημοκρατική αγωγή.
  • Θεατρικότητα και δημοκρατικότητα: Πολλαπλές εικόνες και ανακλάσεις.
  • Η πολιτική της δημοκρατίας ως performance.
  • Θέατρο του ακτιβισμού.
  • Δημιουργία, διάδοση και κατανάλωση της θεατρικής αναπαράστασης.
  • Θεατρικά Φεστιβάλ: Πρόταση δημοκρατικής τέχνης ή προϊόν μιας νέας ελίτ;
Στο πλαίσιο του Συνεδρίου θα οργανωθούν ειδικές συνεδρίες που απευθύνονται σε νέες/ους ερευνητές ενώ προγραμματίζονται και παράλληλες εκδηλώσεις για τις οποίες θα υπάρξουν ειδικές ανακοινώσεις με σχετικές εγκυκλίους.

Υποβολή συμμετοχής
Εάν επιθυμείτε να λάβετε μέρος στο Συνέδριο με ανακοίνωση, θα πρέπει να μας αποστείλετε συμπληρωμένο το συνημμένο έντυπο εγγραφής και περίληψη (έως 300 λέξεις) μέχρι τις 30/6/2014, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: iremedia@theatre.uoa.gr
Σημειωτέον ότι η διάρκεια της εισήγησης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 20΄ λεπτά παρουσίασης προκειμένου να υπάρχει χρόνος για συζήτηση.
Η υποβολή των περιλήψεων πρέπει να γίνει ταυτόχρονα με την υποβολή της αίτησης συμμετοχής.
Μετά την υποβολή της αίτησης και της περίληψής σας, θα ενημερωθείτε έως 30/7/2014 για την έγκριση της πρότασής σας και τη δυνατότητα συμμετοχής σας στο Συνέδριο.
Κόστος συμμετοχής: 50 ευρώ. Ειδικά για τους μεταπτυχιακούς φοιτητές και τους υπόψηφιους διδάκτορες: 30 ευρώ.

Ενημέρωση / Επικοινωνία
Υπεύθυνος επικοινωνίας: Iωάννα Ρεμεδιάκη
e-mail: iremedia@theatre.uoa.gr

Για τακτική ενημέρωση και περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το Συνέδριο μπορείτε να επισκέπτεσθε την ιστοσελίδα: http://theatredemocracy.wordpress.com/
Για την πλήρη εγκύκλιο του συνεδρίου κάντε κλικ εδώ. Για υποβολή συμμετοχής και το έντυπο εγγραφής κάντε κλικ εδώ.

Σχετικά με την πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας για το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής


Αγαπητοί αναγνώστες μου,

Ως μέλος του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων (ΠΕΣΥΘ) αλλά και πρώην πρόεδρος και αντιπρόεδρος του ΔΣ αυτού του σωματείου, θα ήθελα να εκφράσω την στήριξή μου στον αγώνα που συντονίζει το νυν ΔΣ κάνοντας παράλληλα έκκληση για συμπαράσταση από τους τοπικούς διδασκαλικούς συλλόγους και τις ΕΛΜΕ της χώρας. Αν συνυπολογίσουμε βέβαια και την απόφαση της κυβέρνησης να απαγορεύσει προεκλογικά κάθε μήνυμα από φορέα πλην των πολιτικών κομμάτων ή συνασπισμών κομμάτων που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άμεσα ή έμμεσα ως πολιτικό, είναι προφανές ότι η εν λόγω ανακοίνωση θα μπορούσε να θεωρηθεί ως παράνομη σε μια προσπάθεια φίμωσης ακόμα και των επιστημονικών φορέων που καλώς ή κακώς, αναπόφευκτα εκφράζουν πέραν των επιστημονικών θέσεων και συντεχνιακά συμφέροντα, αυτά που δίνουν όμως παράλληλα σε ένα συγκεκριμένο επιστημονικό και καλλιτεχνικό δυναμικό την δυνατότητα να προσφέρουν κάτι από τον εαυτό τους σε ένα όραμα για μια πραγματικά διαφορετική εκπαίδευση και στην εφαρμογή αυτού του οράματος, όπου κανένα πραγματικά δημιουργικό μυαλό με τις αντίσχοιχες σπουδές και εμπειρία δεν θα έπρεπε να περισσεύει.
Σε αυτό το σημείο, να σημειώσω πως δεν υπάρχει επιστημονική τοποθέτηση που να μην εκφράζει στην ουσία και μια πολιτική θέση καθώς οι επιστήμονες φέρουν την ιδεολογία τους και φυσικά, όπως είχε πει και ο μεγάλος Ρολάν Μπαρτ, ακόμα και γενικότερα "η γλώσσα δεν είναι κοινωνικά αθώα", αλλά φορέας εξουσίας ή αντίστασης σε αυτή την εξουσία. Όταν λοιπόν μιλάμε για μια εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας, αυτή σχεδόν ποτέ δεν έχει καμία σχέση με την οποιαδήποτε παιδαγωγική άποψη, παρά μόνο αν την λάβουμε υπ' όψη ως εφαρμογή μιάς πολιτικής απόφασης που αφορά την τυπική εκπαίδευση, το εκπαιδευτικό σύστημα. Ωστόσο, σε πείσμα των καιρών, θα ήθελα να εξάρω με αυτή την ευκαιρία όλους αυτούς τους δασκάλους του κλάδου ΠΕ70 που κατά την διάρκεια της θητείας μου στην δημόσια δημοτική εκπαίδευση, ήδη από τα πρώτα Ολοήμερα Δημοτικά όπου προσέφερα τις υπηρεσίες μου το σχολικό έτος 2002-2003, με αγκάλιασαν στην κυριολεξία με αποτέλεσμα να επιτευχθεί η δημιουργία κάθε φορά μιάς παιδαγωγικής ομάδας και η επιτυχής μας συνεργασία. Είναι συνήθως οι περιπτώσεις εκείνες που παρ'όλο που πραγματικά θα μπορούσαν να αναλάβουν σε μια κατάσταση πραγματικών έκτακτων αναγκών κάποια από τα καλλιτεχνικά μαθήματα, αρκούνται στο θεατρικό παιχνίδι πχ ως εργαλείο για την γλώσσα ή την διδασκαλία της ιστορίας, ανεβάζουν παραστάσεις που κι εγώ τις "ζηλεύω" στο πλαίσιο της Ευέλικτης Ζώνης κλπ, καλούν στο σχολείο καλλιτεχνικές ομάδες με πραγματικά πολύτιμο και αξιόλογο έργο, εν τούτοις ζητούν να καλύπτονται οι θέσεις κάθε ξεχωριστού καλλιτεχνικού αντικειμένου από εκπαιδευτικούς του αντίστοιχου καλλιτεχνικού κλάδου και στη συνέχεια μας προσεγγίζουν, μας αξιοποιούν και μας κάνουν να νιώθουμε ως αναπόσπαστο μέρος της σχολικής κοινότητας, ως πραγματικοί συνάδελφοι.
Παράλληλα όμως, υπάρχουν όσοι δεν είναι οι ίδιοι -τολμώ να πω- καλλιεργημένοι, δεν έχουν αισθητική παιδεία και συνήθως εκείνοι είναι που δεν θέλουν απλά να μείνουν μόνοι τους στα σχολεία -και πολλές φορές δεν τα βρίσκουν ούτε μεταξύ τους, πχ με τον δάσκαλο του παράλληλου τμήματος αν είναι δημιουργικός και τολμά να "φαίνεται"- αλλά είναι στην ουσία νεοσυντηρητικοί και δεν επιθυμούν παρά την διδασκαλία της γλώσσας και των μαθηματικών στην εκπαίδευση. Μια τέτοια πολιτική στην ουσία επιλογή, μας παραπέμπει ευθέως στο σύνθημα της Μάργκαρετ Θάτσερ και του Ρόναλντ Ρήγκαν, "Back to basics", που εξέφρασαν και στην εκπαιδευτική τους πολιτική την πιο ακραία μορφή νεοσυντηρητισμού. Εν τέλει, και μόνο το γεγονός ότι βγήκε μια τέτοια κατάπτυστη εγκύκλιος δείχνει καταφανώς ότι η κυβέρνηση πλέον, εν αναμονή της λήξης των προγραμμάτων ΕΣΠΑ, θέλει να ξανακαταφύγει στον "πολυδύναμο" δάσκαλο ερήμην της άποψης και των ίδιων των δασκάλων και στην ουσία εξαναγκάζοντας πολλούς από αυτούς να αναλάβουν ένα μάθημα που ελάχιστοι θέλουν τελικά να το διδάξουν αλλά θα το αποδέχονταν φυσικά για να μην χάσουν την θέση εργασίας τους.
Τι μπορεί να σημαίνει όμως αυτό για το μέλλον του μαθήματος αν όχι την πρακτική αν και όχι επίσημη κατάργησή του; Ποιός θα ασχοληθεί με αυτό αντί να διδάξει για μια επιπλέον ώρα την γλώσσα και τα μαθηματικά, με την τεράστια ύλη και τις πιέσεις πολλών από τους γονείς; Ποιός θα αξιολογήσει τα “σεμινάρια”, με τόσα ανεπαρκή να “κυκλοφορούν” στην αγορά και κανέναν απολύτως σχολικό σύμβουλο στην Πρωτοβάθμια ή την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση της χώρας που να είναι πραγματικά καταρτισμένος και επιφορτισμένος με την αποκλειστική στήριξη των διδασκόντων το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής εκπαιδευτικών; Και όλα αυτά εν μέσω των συζητήσεων για την αξιολόγηση ή την κουλτούρα αυτοαξιολόγησης στα σχολεία! Πού είναι η πραγματική κουλτούρα, η πνευματική και καλλιτεχνική καλλιέργεια γενικότερα όμως; Ποιό το μέλλον των μαθητών μας όταν όλη η προσπάθεια που έγινε τα τελευταία χρόνια κινδυνεύει να κατακρημνιστεί και να επικρατήσει ο σκοταδισμός, συμπληρώνοντας το παζλ μαζί με τις συνεχείς αξιολογήσεις, την ιδεολογική χειραγώγηση και την εργασιακή τρομοκρατία, έναν νέο Μεσαίωνα; Και κυρίως ποιά η κουλτούρα της συνεργασίας, της αδελφοσύνης, του "μαζί" μέσα στα σχολεία, ώστε να καλλιεργηθεί τουλάχιστον στους μελλοντικούς πολίτες και κατοίκους αυτής της χώρας μια άλλη νοοτροπία από αυτή που τώρα φαίνεται να επικρατεί και που είναι η πιο ειδεχθής από ποτέ;   

Για την ανακοίνωση του ΠΕΣΥΘ: http://www.pesyth.gr/teleutaia_nea.asp?id=254
Για την εγκύκλιο του Υπουργείου: http://dipe-anatol.att.sch.gr/014/12327b.pdf

Σάββατο 26 Απριλίου 2014

Ενημέρωση για την συμμετοχή μου σε εκδηλώσεις: Συμπόσιο Δραματοθεραπείας, Ημερίδα Παραμυθιών στην Εκπαίδευση


Αγαπητοί αναγνώστες,

Χρόνια πολλά λοιπόν, Χριστός Ανέστη!

Ελπίζω να περάσατε καλά, όπως πέρασα κι εγώ αυτές τις άγιες μέρες των πασχαλινών εορτών, να φάγατε πασχαλινά εδέσματα, να τσουγκρίσατε τα αυγουλάκια σας, να διασκεδάσατε, να ξεκουραστήκατε και φυσικά να “αναστηθήκατε” μαζί με την μητέρα όλων μας, τη Φύση. 

Τώρα που τελειώσαμε με όλα αυτά, έχω να σας προτείνω το κάτωθι link για να μελετήσετε ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον και καίριο άρθρο με τον ακόλουθο τίτλο:

Εαρινό παγανιστικό έθος: Από την πλατεία του χωριού στις μεταμοντέρνες περφόρμανς (άρθρο του Παναγιώτη Κούστα)

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι πρόκειται να συμμετάσχω με εισήγηση στο Συμπόσιο Δραματοθεραπείας του Κέντρου Δραματοθεραπείας ΑΙΩΝ, που θα γίνει στις 10 και 11 Μαΐου 2014 στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. Η εισήγηση αυτή κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει το Σάββατο, 10 Μαϊου, και ώρα πρωινή.

Την ίδια μέρα όμως, από το μεσημέρι και μετά θα κάνω και μια άλλη εισήγηση σε μια ημερίδα για το παραμύθι που απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς, και για την οποία όμως υπάρχουν περιορισμένες θέσεις και έτσι θα πρέπει οπωσδήποτε να δηλώσετε την συμμετοχή ηλεκτρονικά για να έρθετε στην εκδήλωση (η ανακοίνωση αναφέρει την προθεσμία στις 27 Απριλίου αλλά νομίζω ότι αν ενδιαφέρεστε θα μπορούσατε να ρωτήσετε έστω με ένα e-mail αν παρ’ελπίδα έχει απομείνει καμιά κενή θέση, αν θα υπάρξει λίστα αναμονής κλπ).

Περισσότερα για την ημερίδα μπορείτε να δείτε εδώ:

Η πιο σημαντική διοργάνωση του ίδιου φορέα είναι η Γιορτή Παραμυθιών στην Κέα:
Η Γιορτή Παραμυθιών για 12η συνεχή χρονιά θα ξετυλίξει το κουβάρι των παραμυθιών στην Κέα από 19 έως 27 Ιουλίου. Το θέμα της φετινής Γιορτής είναι «Γλώσσα- μαγεία- τελετουργία».
 

Περισσότερες λεπτομέρειες για το πρόγραμμα και τους συμμετέχοντες θα ανακοινωθούν τον Μάιο:

Για το Συμπόσιο Δραματοθεραπείας,
παρακαλώ ενημερωθείτε από εδώ:


Με εκτίμηση,

Πετρίτης Σπύρος,
Θεατρολόγος – Εκπαιδευτικός.

Αξιοσημείωτο: 
Έλαβα και αναπαράγω την παρακάτω ενημέρωση σχετικά με την εκδήλωση για το παραμύθι στις 10 Μαϊου:
"Αγαπητοί φίλοι
Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι η ημερίδα  «Στο σταυροδρόμι της εκπαίδευσης και του παραμυθιού» λόγω μεγάλης προσέλευσης και προκειμένου να υπάρχει μεγαλύτερη άνεση χώρου θα γίνει στην Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Ευγενίδου (Πλανητάριο) αντί του Μουσείου Νεώτερης Κεραμεικής. Την ίδια ημέρα και ώρα. (Σάββατο 10 Μαΐου 2014 στις 14:30)

Πληροφορίες για την πρόσβαση μπορείτε να λάβετε στον παρακάτω σύνδεσμο:

Σας ευχαριστούμε θερμά και σας περιμένουμε.
Για το Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών
Γιώργος Ευγενικός"